Aklım o kadar karışık ki…

Düşünüyorum… Düşünüyorum… Düşünüyorum…

Şimdi düşüncelerime bir de “O” eklendi

“O”, “Ben”i umursamasa da “Ben”de var

Sol yanım titriyor “O”nu anınca

Sol yanımı söküp atmak istiyorum

Tüm hücrelerime öyle işlemiş ki atamıyorum

Gözlerim her an “O”na bakar gibi

Herkese sevgi dolu bakıyor,

Herkeste “O”nu görüyor…

………

Ey Rabbim…

Her şeyi yeten kuvvetinin önünde her şeyin boyun eğdiği kudretinden

Karşısında hiçbir şeyin duramadığı izzetinden

Her şeyi kaplayan azametinden

Her şeyi aydınlatan nurundan istiyor ve bekliyorum.

Bil ki sana muhtacım. Gizlice yaptığım günahlar senin ilmindedir.

Beni gizli günahların ağırlığından kurtar. Sen her şeye şahitsin.

Günahlarımı rahmetinle gizledin. Rabbim sen her günahı bağışlayan ve her günahı örtensin. Sen benim fakirliğimi ve güçsüzlüğümü biliyorsun. Ya Rabbi yüceliğin adına seni anmama yardım et. Boş amellerin gafletinden dolayı gözyaşımla çalıyorum kapını. Biliyorum ki derdimin ilacı sensin. Ey Rabbim benim kimim var senden başka, affı ve rahmeti senden başka kimden isteyeyim. Bu kadar günah ve aşırılıktan sonra sana geldim. Pişman ve perişan… Beni çirkin günahlarımdan ve arkadaşlıklarımdan kurtar. Gözyaşımla sana dönüyorum ve günahlarımı itiraf ediyorum, özrümün kabulü için sana sığınıyorum.

Beni affet Rabbim…

                                     AMİN...

Gözlerim sürekli telefonumda,

Her çaldığında kalbim hızla çarpıyor,

Her mesaj geldiğinde dua ediyorum,

Sen ol diye açıyorum mesajları…

Ama ya dualarım kabul olmuyor

Ya da hayırlısı bu galiba…

Sen aramıyor, sormuyorsun

Seni düşünmekten kendimi alamıyorum

Allah’ım ne olur yardım et bana!

Onu aklımdan silemiyorum

Başkaları bir anlam ifade etmiyor

Sadece sen ol istiyorum hayatımda…

Sadece senin sesini duyayım…

Sadece sen ara beni…

Sadece senden gelsin mesajlar…

Rabbim gönlünüzde olanı hakkınızda hayırlı eylesin… Hakkınızda hayırlı olanı da gönlünüze razı eylesin…

Bir ilkbahar sabahıydı...

Son kez gözlerimizi aynı güne açtık

Açtık mı dedim? Hayır açmadım

Kapalı değildi ki zaten gözlerim

Tüm gece açık kalmaları için,

Kapanmamaları için uğraştım.

Ama bilseydim…

Bu gözlerin sensiz günler de göreceğini,

Önceki gecelerde de kapatmazdım

Senin olduğun günlerde…

Senin varlığında kapatmazdım hiç

Şimdi her sabah uyandığımda

Bu gözler seni arıyor

Doğan günün güzelliğiyle

İlk seni gören bu gözler,

Seni son görmeye de razı

Her günün sonunda bir kere

Olmadı, haftaya da razı aya da...

Hatta seni ömrü boyunca

Son bir kez…

Son bir kez görmeye de razı

Ama yine de biliyor bu gözler

Seni bir daha asla göremeyeceğini,

Ne yazık ki biliyor...

Hani umut denen şey var ya

Olaylara güzel bakmamızı sağlayan

İşte ben onu hiç bırakmıyorum

O benden kurtulmaya çalışsa da

Ben hep peşindeyim tutunuyorum ona

Eğer umudum olmasaydı,

Her doğan güne yeni umutla başlamasaydım

Bu gözler…

Bu gözler yalnız sana değil

Kimseye bakamazdı, kimseyi göremezdi

Bu beden nefes alıp vermezdi

Yok olup giderdi uzaklara…

Ama uzaklara giderken de

Bir umut olurdu içimde

Oralarda seni görebilme ihtimali…

Tanıştığımız günü hatırlıyor musun?

Erguvanlar açıyordu o güzel renkleriyle…

Yemyeşil ağaçlar… Renk renk çiçekler…

Tüm doğa yeniden hayat buluyordu

Senin gelmenle renklenen hayatım gibi…

Havalarda uçuyordum çok mutluydum,

Allah’ıma seni bana verdiği için şükrediyordum.

Rüya gibi geçiyordu günlerimiz…

Her saniyemi senle geçirmek istiyordum

Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyordum seninle

Hayallerimiz vardı geleceğe dair…

Sen… Ben… Ve çocuklarımız…

Küçük evimizde hep beraber ne de mutluyduk

…..

Anlamadım son zamanlarda  neler değişti?

Ama sen eski sen değildin artık…

O güzel gözlerin sevgiyle bakmıyordu bana

Kaçırıyordun kömür karası gözlerini benden

Sonbaharda dalından ayrılan yapraklar gibi,

Sende yavaş yavaş uzaklaşıyordun benden…

Nereden geldiğini anlayamadığım ayrılık rüzgarı,

Kopardı seni benden, aldı ve götürdü…

Her bir harfi yüreğime ok gibi saplanan sözlerin,

Senin artık benle kalamayacağını söylüyordu.

Sustum…. Tek bir kelime bile çıkmadı ağzımdan…

Sadece gözlerimden süzülen yaşlar vardı….

Bana neden ve niçin gitmen gerektiğini,

Neden kömür karası gözlerinin sevgiyle bakmadığını,

Neden beni sensiz ve sessiz bıraktığını anlatmadın,

Sustuuun… Sustuuum… Sustuuuk…

Sonbaharda göç göçmen kuşlar gibi,

Dalından ayrılan kopmuş yapraklar gibi,

Sen de kopup gittin benden…

Giderken kalbimi de yanında götürdün.

Kanayan kalbim ellerinde giderken sen,

Ardından sessiz çığlıklarla kalakaldım ben,

Sensiiiz… Sessiiiiz… Ve kalpsiiiz….

Not:Resim için BAYKELEBEK'e teşekkür ediyoruuum.

Hayat denen merdivende

Bir basamak yukarı çıkıyorum

Alışmaya çalışıyorum basamağa

Tam alışmışken bir basamak daha

Bir basamak daha…

Sonu yok basamakların

Başını da göremiyorum

Bazen çıkıyor, bazen iniyorum…

Çıkıyorum… Düşüyorum…

Ama doğru merdivende miyim?

Bilmiyorum…

Sadece bir yere ulaşmak istiyorum

Sağlam basmak ayaklarımı,

Emin adımlarla çıkmak,

Ve bir daha düşmemek istiyorum.

Bence sevgi, saflıktır...

Bence sevgi, doğruluktur...

Bence sevgi, güvenmektir...

Bence sevgi, korkmamaktır...

Bence sevgi, herşeyi göze almaktır...

Bence sevgi onun yokluğunu düşünememektir...

Bence sevgi, SENSİN, SENSİN, SENSİN...